Bettina Blogt:
Over ‘Practice what you preach’

De afgelopen weken staat mijn leven in het teken van ‘Practice what you preach’ of ‘Walk your talk’. Zo vlak voor de lancering van onze website ‘Levender, verder na kanker’ bemerk ik hoe ik uit mijn comfortzone stap. En hiermee zichtbaar word in wie ik ben en waar ik voor sta…

Reptielbrein

Een spannend avontuur waar ik helemaal achtersta en voor ga en dat me wakker houdt…. Het overlevingsdeel van mijn brein (reptielbrein) staat voortdurend ‘aan’ en geeft signalen aan mijn lichaam alsof er groots gevaar dreigt door zo zichtbaar te worden en mijn eigen weg te gaan. Mijn hart slaat regelmatig op hol en ik ervaar angst en stress.

Gealarmeerde hoofd

‘Practice what you preach’ dus… De reacties van mijn gealarmeerde hoofd en lijf lijken veel op de reacties die ik van cliënten en deelnemers hoor, over angst na kanker. De angsten die zij benoemen zijn bijvoorbeeld:

Help, wat moet ik toch met al die  angst?
Help, hoe pak ik mijn  leven terug?
Ik ben na mijn behandelingen nog steeds zo  vermoeid, zou dat wel overgaan? Is dat normaal?
Het medische traject is afgerond en nu wil ik weer het gewone leven leve n maar dat lukt niet.
Help, ik ben zo bang dat de ziekte terug komt
Help, krijg ik  ooit weer zin  om te vrijen?
Vind mijn partner mij nog  aantrekkelijk  nu mijn lichaam zo veranderd is?
Ga ik wel een partner vinden  nu ik zo veranderd ben?

Radical Allowance

Met hen bespreek ik de werking van angst en neem ik ze mee in hoe ze angst meer kunnen toelaten en kunnen transformeren tot vitale energie. ‘Radical allowance’, het toelaten van lastige gevoelens of ervaringen. Woede, verdriet, angst, machteloosheid, emoties die we met ons rationele brein liever kwijt dan rijk zijn.
Ondertussen ben ik mezelf voortdurend aan het begeleiden om mijn angsten op een vriendelijke manier toe te kunnen laten…. En ervaar ik daadwerkelijk de kracht van Radical Allowance en ook dat er moed nodig is.

Risicomoedig

Toelaten betekent dat ik de weerstand tegen de gevoelens loslaat. Stop met ertegen vechten. Dat ik me realiseer dat er méér is dan de angst, dat IK meer ben dan angst. En dan is er onmiddellijk meer ruimte om te ademen… In en uit….. Ik merk hoe mijn lichaam begint te ontspannen.

Als vanzelf plopt er op wat ik NU wil doen, wat mijn lichaam nodig heeft om goed voor mezelf te zorgen. Een half uurtje boksen bijvoorbeeld.
Ik voel me ‘risicomoedig’…